Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2018/1162 Esas 2018/2726 Karar Sayılı İlamı

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/1162
Karar No: 2018/2726
Karar Tarihi: 05.06.2018

Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2018/1162 Esas 2018/2726 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Karar, Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilmiştir ve suç yakın akrabayı öldürmeye teşebbüstür. Sanık 13 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırılmıştır. Müşteki tarafından yapılan temyiz istemi reddedilmiştir. Sanığın suçu işlediği ve teşebbüs ettiği kanıtlanmıştır. Dosyadaki deliller incelendikten sonra verilen hükümde hata görülmemiştir. Temyiz itirazları reddedilmiştir. Kararda, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen TCK'nin 53. maddesi ile ilgili olarak kanuna aykırı uygulama yapıldığı belirtilmiştir. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmemektedir. Karar, oybirliği ile onanmıştır. Kanun maddeleri ise şu şekildedir: TCK'nin 82/1-d-e, 35/2, 62, 58 ve 53. maddeleri.

1. Ceza Dairesi 2018/1162 E. , 2018/2726 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : TCK"nun 82/1-d-e, 35/2, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Müşteki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, kardeşi mağdur ...’ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, teşebbüs ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin, suç vasfına, tahrikin varlığına, daha az ceza verilmesi gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK"nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK"nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK"nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK"nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 05/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.