Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2018/392 Esas 2018/2019 Karar Sayılı İlamı

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/392
Karar No: 2018/2019
Karar Tarihi: 26.04.2018

Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2018/392 Esas 2018/2019 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Ceza Dairesi tarafından verilen karara göre, sanık kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan 8 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırılmıştır. Mahkeme, sanığın eylemi için tahrik indirim oranı uygulamamasında bir yanlışlık olmadığı sonucuna varmıştır. Kararın temyiz edilmesi durumunda, müdafi tarafından verilen dilekçe ile temyizden vazgeçildiği belirtilmiştir. Mahkeme, sanığın suç işlediğine dair delil niteliğindeki kanıtları inceledikten sonra karar vermiştir, ancak Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerini iptal etmesi sonucunda, mahkemenin bu maddeyi uygulamasının hukuka aykırı olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle, mahkumiyet kararı değiştirilerek düzeltilmiş ve 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler \"Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine\" şeklinde düzeltilmiştir.
Kanun Maddeleri:
- TCK'nun 87/4-2. cümle, 29, 62 ve 53. maddeleri: Sanığın cezasının belirlenmesinde kullanılmıştır.
- 1412 sayılı CMUK'nun 317. Maddesi: Sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddini belirlemek için kullanılmışt

1. Ceza Dairesi 2018/392 E. , 2018/2019 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
ÖLDÜRÜLEN : ...
KATILANLAR : ..., ...
SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
HÜKÜM : TCK"nun 87/4-2. cümle, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın eyleminin hukuki nitelendirilmesinde ve tahrik indirim oranında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü yasal süre içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanık tarafından verilen 30.12.2015 tarihli dilekçe temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK"nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..."nün, maktul ..."e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükmünde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin eylemin kasten öldürme suçunun unsurlarını oluşturduğuna, cezanın az olduğuna, indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK"nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından
ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK"nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK"nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK"nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 26.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.