Yeni doğan bebeğini öldürme - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2016/2800 Esas 2016/2963 Karar Sayılı İlamı

1. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/2800
Karar No: 2016/2963
Karar Tarihi: 07.06.2016

Yeni doğan bebeğini öldürme - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2016/2800 Esas 2016/2963 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Ağır Ceza Mahkemesi tarafından incelenen bir davada, sanığın yeni doğan erkek çocuğunu nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul edilmiş ve cezası takdir edilmiştir. Ayrıca, zorunlu müdafii ücreti konusunda yapılan hatalar düzeltilerek karar onanmıştır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine karar verilmiştir. Kararda, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince mali durumunun iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin tahsiline hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı bulunmuştur.

1. Ceza Dairesi 2016/2800 E. , 2016/2963 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yeni doğan bebeğini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin 16/12/2015 günü tebliğ edilen hükme karşı 1 haftalık yasal süreden sonra 24/12/2015 tarihinde gerçekleşen temyiz talebinin CMUK"nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . yenidoğurduğu erkek çocuğunu nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, .esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK"nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası"nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK"nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.
maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince mali durumunun iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin tahsiline hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK"nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK"nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK"nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde ve zorunlu müdafii ücretinin çıkartılarak, "1.013,41.TL" olan yargılama giderleri toplamının ise "452,41.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re"sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/06/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.