Kasten yaralama - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/15674 Esas 2020/452 Karar Sayılı İlamı

3. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/15674
Karar No: 2020/452
Karar Tarihi: 09.01.2020

Kasten yaralama - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/15674 Esas 2020/452 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararda, kasten yaralama suçundan sanığın hükmün açıklanması suretiyle mahkum edildiği belirtilmiştir. Ancak, kararın temyiz edilmesi sonucunda, sanığın savunma hakkının kısıtlandığı ve cezanın yanlış maddelere dayandırıldığı tespit edilmiştir. Bu nedenle karar bozulmuştur. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin sanık aleyhine uygulanması, sanığa ek savunma hakkı verilmeden yapılamayacağından, kararda hukuka aykırılık bulunmuştur. Ayrıca, cezanın tayininde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi yerine 86/1. maddesi esas alınması gerektiği belirtilmiştir. Hak yoksunlukları uygulanırken Anayasa Mahkemesi kararlarının da dikkate alınması gerektiği vurgulanmıştır. Bu nedenle, kararın 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince bozulduğu belirtilmiştir. Kanun maddeleri açısından: - 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c ve 87/1-son maddeleri - 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi - 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi - 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi - 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi - 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi.

3. Ceza Dairesi 2019/15674 E. , 2020/452 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK"nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK"nin 86/1, 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2)Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, sanığa verilen temel cezanın 5237 sayılı TCK"nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken TCK"nin 86/2. maddesinin esas alınması,
Kabule göre de;
3)5237 sayılı TCK"nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete"de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun"un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.