Silahla kasten yaralama - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/13397 Esas 2019/21738 Karar Sayılı İlamı

3. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/13397
Karar No: 2019/21738
Karar Tarihi: 27.11.2019

Silahla kasten yaralama - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/13397 Esas 2019/21738 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülen bir davada, sanık işlettiği oyun salonunda müşteki ile tartışırken silahla kasten yaralama suçundan mahkum edilmiştir. Mahkeme, sanığın haksız tahrik hükmünden faydalanabileceği ancak bu hususun kararda tartışılmadığı gerekçesiyle hükmü bozmuştur. Ayrıca, Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nin 53. maddesiyle ilgili bir kararı nedeniyle sanığın hak yoksunluğu yönünden hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Kararın sonunda, hükmün hangi kanun maddeleri uyarınca bozulduğu açıklanmıştır. Kanun maddeleri 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi olarak belirtilmiştir.

3. Ceza Dairesi 2019/13397 E. , 2019/21738 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Silahla kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Müştekinin sanığın işletmeciliğini yaptığı oyun salonunda, tanık ... ile tartıştığı sırada, sakin olmasını söyleyen sanık ile müştekinin karşılıklı birbirlerine hakaret ettiğinin sanık savunması ve tanık beyanları ile sabit olduğu, mahkeme tarafından da sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ihtimaline binaen CMK"nin 226. maddesi gereği ek savunma hakkı verildiği, ancak hükümde haksız tahrik hükmünün uygulanmadığı halde neden uygulanmadığının tartışılmaması,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK"nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun"un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.