Hırsızlık - iş yeri dokunulmazlığını bozma - Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/8928 Esas 2019/11626 Karar Sayılı İlamı

2. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/8928
Karar No: 2019/11626
Karar Tarihi: 27.06.2019

Hırsızlık - iş yeri dokunulmazlığını bozma - Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/8928 Esas 2019/11626 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. Temyiz istemi incelendiğinde, hükümler istem gibi onanmıştır. Ancak, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak, suça sürüklenen çocuğun yaşı ve suçun ceza sınırları göz önünde bulundurularak, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuştur. Bu durum bozmaya neden olmuştur ve suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davası, zamanaşımı nedeniyle düşürülmüştür.
Kanun maddeleri şunlardır:
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 31/2. maddeleri
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 66/2. maddeleri
- 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi
- 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 322. maddesi
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi

2. Ceza Dairesi 2019/8928 E. , 2019/11626 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 31/2. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun"un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının 25/03/2014 tarihli mahkumiyet kararı ile 18.07.2018 tarihli ikinci mahkumiyet kararı arasında geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun"un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK"nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.