Hırsızlık - konut dokunulmazlığını bozma - mala zarar verme - Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/6345 Esas 2019/11580 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/6345
Karar No: 2019/11580
Karar Tarihi: 26.06.2019

Hırsızlık - konut dokunulmazlığını bozma - mala zarar verme - Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/6345 Esas 2019/11580 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan bir süreçte, sanık hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, ve mala zarar verme suçlamalarıyla mahkum edilmiştir. Dosyanın incelenmesi sonucunda, soruşturma ve kovuşturma evrakları dışında hiçbir belge bulunamamıştır. Dosyanın içinde yer alan birim arşivi ayıklama ve imha komisyonu kararıyla, eski yıllara ait dosyaların imha edilmesi gerektiği kararlaştırılmıştır. Dosya içindeki mahkeme kararına göre, sanık hakkında hak yoksunluğu uygulaması kararı verilmemiştir, ancak Anayasa Mahkemesi tarafından bazı bölümlerinin iptaline karar verilen TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infaz aşamasında uygulanması mümkündür. Temyiz itirazları reddedilerek, hükümler istenildiği gibi onanmıştır. Kanun maddeleri olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi bu kararda geçmektedir.
2. Ceza Dairesi         2019/6345 E.  ,  2019/11580 K.

    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
    SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
    HÜKÜM : Mahkumiyet

    Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
    Dosya kapsamından ve UYAP’tan yapılan incelemede, gerekçeli kararlar dışında dosyada hiçbir soruşturma ve kovuşturma evraklarının bulunmadığı, dosya içerisinde bulunan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi Birim Arşivi Ayıklama ve İmha Komisyonunun 12/01/2015 tarihli ve 2015/5 Muh. sayılı kararında, “Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/12/1999 tarihine kadar birim arşivine teslim edilen eski yıllara ait dava ve değişik iş dosyalarının kesinleşmiş ve teftiş görmüş dosya ve evraklar olduğundan muhafazasında hiçbir fayda kalmadığından bu dosya ve evrakların İMHA EDİLMESİNE” dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz incelemesinin zorunlu olarak dosya içerisindeki Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 1995/487 Esas, 1997/80 Karar sayılı ve 05/02/1997 tarihli kararı ile aynı Mahkemenin 21/08/2015 tarihli ek kararındaki kabul ve uygulamaya göre yapıldığı belirlenmekle;
    Sanık hakkında 5237 sayılı TCK"nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
    Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.