Vergi Usul Kanununa Muhalefet - Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2016/1796 Esas 2018/2655 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/1796
Karar No: 2018/2655
Karar Tarihi: 27.03.2018

Vergi Usul Kanununa Muhalefet - Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2016/1796 Esas 2018/2655 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülen bir davada, sanıkların vergi usul kanununa muhalefet suçuyla mahkum edilmesine karar verilmiştir. Sanıkların, sahte faturalar kullanarak KDV indirimi yapmaları suçlamasıyla yargılanmışlardır. Kararda, suç tarihinin yanlış yazıldığı belirtilerek düzeltme yapılmıştır. Sanıkların suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına tabi olduğu ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dava zamanaşımının gerçekleştiği belirtilmiştir. Bu nedenle, hükümlerin bazı yönleri BOZULMUŞ ancak yeniden yargılama yapılmasına gerek olmadığı için sanıklar hakkında açılan kamu davası DÜŞÜRÜLMÜŞTÜR. Kanun maddeleri olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi belirtilmiştir.
11. Ceza Dairesi         2016/1796 E.  ,  2018/2655 K.

    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
    SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
    HÜKÜM : Mahkumiyet
    Sahte faturaların KDV indiriminde kullanıldığının iddia edilmesi karşısında; suç tarihi 21.01.2006 olacağından, gerekçeli karar başlığında 2005 yılı olarak yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
    5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.