Kasten yaralama - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/17684 Esas 2020/2690 Karar Sayılı İlamı

3. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/17684
Karar No: 2020/2690
Karar Tarihi: 11.02.2020

Kasten yaralama - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/17684 Esas 2020/2690 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen bir karar temyiz edilmiştir. Mahkeme, sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar vermiştir. Ancak, adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının etkisi hafif ile ağır şeklinde sınıflandırılması ve cezaların bu etkiye göre arttırılması gerektiği belirtilerek, mağdurun vücudundaki kemik kırığının etkisi ağır olarak sınıflandırılmış olmasına rağmen, cezanın sanık hakkında orantılılık ilkesine aykırı olarak fazla tayin edildiği kaydedilmiştir. Ayrıca, Anayasa Mahkemesi kararı nedeniyle, sanığın hak yoksunlukları yönünden durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Bu nedenlerle, karar bozulmuştur. Kararda geçen kanun maddeleri arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 87/3, 3 ve 53. maddeleri ile 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 321. maddesi yer almaktadır.

3. Ceza Dairesi 2019/17684 E. , 2020/2690 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK"nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmesine göre, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.derece) olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK"nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK"nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun"un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.