Taksirle yaralama - Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/834 Esas 2019/3828 Karar Sayılı İlamı

12. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/834
Karar No: 2019/3828
Karar Tarihi: 21.03.2019

Taksirle yaralama - Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/834 Esas 2019/3828 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 12. Ceza Dairesi'nin 2019/834 E. ve 2019/3828 K. sayılı kararında, sanık taksirle yaralama suçundan mahkum edilmiştir. Ancak, şikayete tabi olan bu suçta katılan vekilinin vazgeçme yetkisi bulunması ve vazgeçme beyanının bulunması nedeniyle hüküm bozulmuştur. Yeniden yargılama gerektirmeyen bu durumda, sanık hakkındaki dava düşmüştür. Kararda TCK'nın 89/1 ve 73/4 maddeleri ile CMK'nın 223 ve 321-322 maddeleri yer almaktadır. TCK'nın 89/1 maddesi sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyeti, 73/4 maddesi ise davanın düşmesi ile ilgilidir. CMK'nın 223 maddesi ise derhal beraat kararı verilmesi gerektirir şartları anlatırken, 321-322 maddeleri ise hüküm bozma ve yeniden yargılama konularını düzenlemektedir.

12. Ceza Dairesi 2019/834 E. , 2019/3828 K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1. maddesi gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK"nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup, aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, vazgeçme yetkisi bulunan katılan vekilinin UYAP üzerinden temin edilen 23.11.2018 tarihli dilekçede şikayetten vazgeçtiklerini beyan ettiği, sanık müdafiinin UYAP üzerinden temin edilen 15.11.2018 tarihli dilekçesinde katılanın şikayetinden vazgeçtiği belirtilerek kararın bozulmasının talep ettiği ve dilekçe ekinde 19/10/2018 tarihli sulh protokolünün mevcut olduğu görülmekle, dosya içeriği itibariyle de, CMK"nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılaşıldığından; hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK"nın 73/4. ve CMK"nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE; 21.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.