1- Uyuşturucu madde ticareti yapma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2017/5609 Esas 2019/8903 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/5609
Karar No: 2019/8903
Karar Tarihi: 25.12.2019

1- Uyuşturucu madde ticareti yapma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2017/5609 Esas 2019/8903 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararda, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkum olduğu ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ise tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği belirtilmiştir. Ancak, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik temyiz isteği incelenemediği için dosyanın iadesine karar verilmiştir. Diğer taraftan, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet hükmü yerinde görülmüş ancak sanığın kendi suçunu itiraf etmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği, ayrıca Anayasa Mahkemesi tarafından bazı hükümleri iptal edilen 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi nedeniyle sanığın durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir. Kararda belirtilen kanun maddeleri;
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi (kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunda tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanması)
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 192/3. maddesi (etkin pişmanlık hükmü)
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesi (bazı hükümleri iptal edilmiştir)
10. Ceza Dairesi         2017/5609 E.  ,  2019/8903 K.

    "İçtihat Metni"

    Mahkeme : BURSA 1. Ağır Ceza Mahkemesi
    Suçlar : 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma
    2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
    Hükümler : 1- Mahkûmiyet (Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönününden)
    2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı (Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden)

    Dosya incelendi.
    GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
    A) Sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
    Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK"nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olmaları nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,
    B) Sanık hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:
    Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
    1- Sanığın aleyhinde, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...’in aşamalardaki soyut beyanlarından başka yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, ...’in kullandığı araçta ele geçen suç konusu esrarı kendisinin verdiğini söyleyerek, beyanı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi nedeniyle hakkında TCK’nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
    2- Hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK"nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
    Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA,
    25/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.