Hırsızlık - Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/13487 Esas 2020/2242 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/13487
Karar No: 2020/2242
Karar Tarihi: 10.02.2020

Hırsızlık - Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/13487 Esas 2020/2242 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Mahkeme, sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazını reddetti. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazı yapıldı. Sanığa 5 yıl hapis cezası verildi, 1/2 oranında artırım yapılıp 7 yıl 15 gün hapis cezası verildi. Etkin pişmanlık nedeniyle sanığa TCK'nın 168/1 maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldı. TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldü. Kanun maddeleri: 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 168/1, 53.
2. Ceza Dairesi         2019/13487 E.  ,  2020/2242 K.

    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
    SUÇ : Hırsızlık
    HÜKÜM : Mahkumiyet
    Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
    Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazın Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 10.12.2015 tarihli ve 2015/685 D.İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve bahse konu kararlara itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği belirlenerek sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazının yapılan incelemesinde;
    Sanık hakkında 5237 sayılı TCK"nın 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun"un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken, 7 yıl 6 ay hesap hatası sonucu 7 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden bozma sebebi yapılmamış, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiğinin kabul edilmiş olması karşısında; sanık hakkında TCK"nın 168/1 maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığı halde uygulama maddesinin 168/2 olarak sehven yanlış yazıldığı anlaşıldığından mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, TCK"nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi"nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
    Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.