Tehdit - Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/4923 Esas 2020/17998 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/4923
Karar No: 2020/17998
Karar Tarihi: 25.11.2020

Tehdit - Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/4923 Esas 2020/17998 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülen bir davadan bahsedilen kararda, sanığın silahla tehdit suçunu işlediği ve suçun kanunen karşılandığı belirtiliyor. Mahkeme, sanığın iddia ve savunmalarının tam ve doğru biçimde değerlendirildiğine ve cezanın yasal bağlamda uygulandığına karar veriyor. Temyiz isteği reddedilerek kararın onanması kararlaştırılıyor. Kanun maddeleri olarak ise, tehdit suçuyla ilgili Türk Ceza Kanunu'nun 106. maddesi, silahla tehdit suçuyla ilgili 6136 Sayılı Kanun'un 7. maddesi ve adli para cezasıyla ilgili 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesi gösteriliyor.
4. Ceza Dairesi         2020/4923 E.  ,  2020/17998 K.

    "İçtihat Metni"


    MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
    SUÇ : Tehdit
    HÜKÜM : Mahkumiyet

    Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
    Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
    Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
    Sanığa isnat edilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
    Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
    Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
    Anlaşıldığından, sanık ..."ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.