Uyuşturucu madde ticareti yapma - - Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2017/1260 Esas 2017/1274 Karar Sayılı İlamı

9. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/1260
Karar No: 2017/1274
Karar Tarihi: 25.05.2017

Uyuşturucu madde ticareti yapma - - Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2017/1260 Esas 2017/1274 Karar Sayılı İlamı

Özet:

9. Ceza Dairesi tarafından verilen kararda, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan mahkum edildiği ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği belirtilmiştir. Yapılan temyiz incelemesinde, ileri sürülen iddia ve savunmanın delillerle birlikte tartışıldığı, suçun sübutu kabul edilerek vasfının belirlendiği ve cezada indirim yapılacak sebebin değerlendirildiği ifade edilmiştir. Sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmediği ve hükmün onandığı belirtilen kararda, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu için gerekli kanun maddesi TMK'nın 188/1. maddesi, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu için ise TCK'nın 191/1. maddesi olarak açıklanmıştır.

9. Ceza Dairesi 2017/1260 E. , 2017/1274 K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi :Ağır Ceza
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma,
kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet
2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığından sanık ve müdafiinin temyiz isteğinin CMUK"nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.