İş yeri dokunulmazlığını bozma - yaralama - Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/6802 Esas 2020/10248 Karar Sayılı İlamı

2. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/6802
Karar No: 2020/10248
Karar Tarihi: 08.10.2020

İş yeri dokunulmazlığını bozma - yaralama - Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/6802 Esas 2020/10248 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen karara göre, sanık iş yeri dokunulmazlığını bozma ve yaralama suçlarından mahkum edilmiştir. Sanığın 5 ay 10 gün hapis cezasından, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 ay 5 gün hapis cezası verilmiştir. Ancak temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmemiştir. TCK’nın 116/2. maddesi gereğince önce 6 ay hapis cezası verildikten sonra devamında TCK’nın 116/4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası verilmesi sonuç açısından etkili olmadığı için kararda bozma nedeni yapılmamıştır. Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararı da değerlendirilerek, hak yoksunluklarının infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.
Kanun Maddeleri:
- TCK'nın 86/2, ve 108. maddeleri
- 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi
- 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi
- Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararı

2. Ceza Dairesi 2020/6802 E. , 2020/10248 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında TCK"nın 86/2, ve 108. maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay 10 gün hapis cezasından aynı Kanun"un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4ay 13 gün yerine hesap hatası sonucu 4 ay 5 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, yine temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, önce TCK’nın 116/2. maddesi gereğince 6 ay hapis cezasına ve devamında TCK’nın 116/4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK"nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.