Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2018/12523 Esas 2019/2922 Karar Sayılı İlamı

3. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/12523
Karar No: 2019/2922
Karar Tarihi: 14.02.2019

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2018/12523 Esas 2019/2922 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesinde görülen bir davada, sanık hakkında basit nitelikte kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü verildiği ve bu hüküm kesinleştiği için temyiz istemi reddedildiği belirtilmektedir. Ayrıca sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan da mahkumiyet hükmü verildiği gerekçesiyle yapılan temyiz istemi de yasal süre geçtikten sonra reddedilmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı ve Ceza Dairelerinin kararlarına göre, haksız hareketin kaynağı kesin olarak belirlenemeyen durumlarda, şüpheli olan tarafın lehine değerlendirme yapılması gerektiği ve bu nedenle, sanık hakkında yapılan ceza indirimi yetersiz görülmüştür. İlgili kanun maddeleri ise, Türk Ceza Kanunu'nun 29. ve 53. maddeleridir.

3. Ceza Dairesi 2018/12523 E. , 2019/2922 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... hakkında basit nitelikte kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle 30.11.2015 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği, yine sanık ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçunda kurulan mahkumiyet hükmünün yasal süre geçtikten sonra temyiz edildiği gerekçesiyle 10.12.2015 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanıkların ek kararları temyiz etmediği anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;
İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, 5237 sayılı TCK"nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK"nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.