Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2016/11221 Esas 2019/22871 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2016/11221
Karar No: 2019/22871
Karar Tarihi: 19.12.2019

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2016/11221 Esas 2019/22871 Karar Sayılı İlamı

9. Hukuk Dairesi         2016/11221 E.  ,  2019/22871 K.

    "İçtihat Metni"



    MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ


    Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

    YARGITAY KARARI

    A) Davacı İsteminin Özeti:
    Davacı vekili, davacının davalı şirkette 1996 yılından 26/09/2012 tarihine kadar çalıştığını ve iş akdinin geçersiz olarak feshedildiğini, alacaklarının ödenmesi için 12/11/2012 tarihinde ihtarname gönderilmesi üzerine davacının hesabına 17.700,00 TL yatırıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve ücret alcağının davalıdan tahbiline karar verilmesini talep etmiştir.
    B) Davalı Cevabının Özeti:
    Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 01/07/1997 - 26/09/2012 tarihler arasında kesintili olarak çalıştığını, geçerli nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer alacakları ödenmek suretiyle işten çıkartıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
    C) Mahkeme Kararının Özeti:
    Mahkemece, iş akdinin tazminatı gerektirmeyecek şekilde fesh edildiğinin ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu davalının bu yükümlülüğü yerine getiremediği böylece davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
    D) Temyiz:
    Kararı, taraflar vekillerince temyiz etmiştir.
    E) Gerekçe:
    1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
    2- Dava ve ıslah dilekçesinde talep edilen miktar brüt 49.259,43 TL’dir. Davacı tarafından dava dilekçesinde harca esas değer 12.300 TL, ıslah dilekçesinde ise 19.630,38 TL olmak üzere toplam 31.930,38 TL belirtilmiştir. Ancak Mahkemece toplam 31.977,84 TL tazminat ve alacağa hükmedilmiştir. Mahkemece kabul edilen tazminat ve alacak miktarı harcı ödenen tazminat ve alacak miktarını aşmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olacak şekilde 31.977,84 TL tazminat ve alacağa hükmedilmesi hatalıdır.
    3- Ücret alacağı bakımından talep edilen miktardan daha azına karar verilen ve takdiri indirim dışında kalan reddedilen miktar sebebiyle davalı yararına yargılama giderine hükmedilmemesi hatalıdır. Mahkemece yargılama giderleri ile ilgili hüküm fıkrasında “harç dahil 999,25 TL masrafın davalıdan tahsili” denilmek suretiyle denetime elverişsiz şekilde hüküm kurulmasıda isabetsizdir.
    F) Sonuç:
    Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.