Kasten yaralama - mala zarar verme - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/18914 Esas 2020/1286 Karar Sayılı İlamı

3. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/18914
Karar No: 2020/1286
Karar Tarihi: 21.01.2020

Kasten yaralama - mala zarar verme - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/18914 Esas 2020/1286 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Sanık, müştekiye kasten yaralama suçuyla ve başka bir müştekiye mala zarar verme suçuyla suçlanmaktadır. Mahkeme, sanığı suçlu bulmuştur. Ancak, sanığın temyiz istemi hükümleri reddedilmiştir. Ayrıca, sanığın bir müştekiyi bıçakla yaralattığı olayda, sanığın eylemi azmettirici olarak kabul edilmiştir ve hükmü bozulmuştur. Kararda, adli para cezalarının tür ve miktarının, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu belirtilmiştir. Kanun maddeleri sırasıyla şöyledir: 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un geçici 2. maddesi, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 317. maddesi, ve yine 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 8/1. maddesi.

3. Ceza Dairesi 2019/18914 E. , 2020/1286 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık ... hakkında müşteki ..."a karşı kasten yaralama suçu ile müşteki ..."a karşı mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun"a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK"un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2)Sanık ... hakkında müşteki ..."a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanığın katıldığı bir düğün çıkışında aracı ile geri geri gelirken müşteki Ali"nin park halinde duran aracına çarpması üzerine sanık ile müştekiler arasında tartışma çıktığı, tartışmanın devamında sanığın düğün salonundan yakınlarını çağırdığı ve kalabalıktan kimliği belirlenemeyen bir kişinin katılan ..."ı bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, taraflar arasındaki tartışmaya bağlı gerginliğin devamı sırasında sanığın kimliği tespit edilemeyen yakınını mağdurun bıçaklanması yönünde ne surette azmettirdiği açıklanıp gerekçesi gösterilmeden eylemin azmettireni olduğu kabul edildikten sonra, sanık hakkında gerekçe ile de çelişki oluşturacak şekilde TCK"nin 37. maddesi doğrudan iştirak uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun"un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.