Kasten Yaralama - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/14699 Esas 2020/942 Karar Sayılı İlamı

3. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/14699
Karar No: 2020/942
Karar Tarihi: 16.01.2020

Kasten Yaralama - Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/14699 Esas 2020/942 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararda, sanık hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle mahkumiyet hükmü verildiği, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanığın hapis cezasının seçildiği ancak daha sonra TCK'nin 50/2. maddesine aykırı bir şekilde adli para cezasına çevrildiği ve bu durumun mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanma imkanını ortadan kaldırdığı belirtilmiştir. Sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesi gereği belirlenen temel cezada arttırım yapılırken, TCK'nin 86/3-a bendi uygulanmamıştır. Adli para cezasının ödenmemesi durumunda izlenecek yönteme 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi referans gösterilerek değinilmiştir. Temyiz sebeplerinin reddiyle hüküm istem gibi onanmıştır. Kanun maddeleri: TCK'nin 58/3., 86/2., 58/6., 86/3-a,e ve 50/2. maddeleri, 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi.

3. Ceza Dairesi 2019/14699 E. , 2020/942 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten Yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK"nin 58/3. maddesi gereğince TCK"nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilerek aynı Kanun"un 58/6. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerekirken, hapis cezası seçildikten sonra bu cezanın TCK"nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç ceza adli para cezası olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe temyiz bulunmadığından;
Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel cezada, sanığın eylemini eşine karşı ve silahla işlediği gerekçesiyle aynı Kanun"un (86/3-a,e) maddeleri gereği arttırım yapılırken uygulama maddeleri arasında TCK’nin 86/3-a bendinin gösterilmemesi, mahallinde eklenmesi mümkün görüldüğünden,
Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine hükmedilmiş ise de para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem 5275 sayılı Kanun"un 106/3. maddesinde belirtildiği ve infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden; bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.