Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2017/17655 Esas 2018/19312 Karar Sayılı İlamı

3. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/17655
Karar No: 2018/19312
Karar Tarihi: 11.12.2018

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2017/17655 Esas 2018/19312 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Sanığın, bir kişiye yönelik kasten yaralama suçu ile bir kişiye yönelik tehdit suçu işlediği iddiasıyla yargılandığı ve tehdit suçundan beraat ettiği, kasten yaralama suçu nedeniyle ise öncelikle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği, ancak uzlaşma girişimi başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur. Ayrıca, Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareleri iptal etmesi nedeniyle, sanığın hak yoksunlukları yönünden hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği de vurgulanmıştır.
Kanun Maddeleri:
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi: Kasten yaralama suçu
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümlesi: Tehdit suçu
- 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 254. maddesi
- 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi
- 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi

3. Ceza Dairesi 2017/17655 E. , 2018/19312 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında katılan ...’ya karşı “Tehdit” suçundan verilen “Beraat” kararına karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak oybirliğiyle ONANMASINA,
2) Sanık hakkında katılan ...’ya karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Dosya kapsamına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde yer alan “Kasten Yaralama” ve aynı Kanun"un 106/1-1. cümlesinde yer alan “Tehdit” suçlarından kamu davası açıldığı; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun"u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu"nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1. cümlesinde yer alan “Tehdit” suçunun uzlaşma hükümleri kapsamına alındığı; her ne kadar taraflara soruşturma aşamasında uzlaştırma teklifinde bulunulmuş ve bu teklif taraflarca kabul edilmemiş ise de CMK’nin 253/3-2. cümlesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü karşısında söz konusu uzlaştırma işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında “Tehdit” suçundan açılan kamu davasında “Beraat” kararı verildiği de gözetilerek, “Kasten Yaralama” suçundan 5271 sayılı Kanun"un 254. maddesine

göre öncelikle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK"nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun"un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.