Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2013/1986 Esas 2017/2702 Karar Sayılı İlamı

10. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/1986
Karar No: 2017/2702
Karar Tarihi: 13.06.2017

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2013/1986 Esas 2017/2702 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Mahkeme, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükümlüye 10 ay hapis cezası ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri verdi. Ancak, hükümlü tedbiri yerine getirmediği için cezasının aynı şekilde infaz edilmesi gerektiğine karar verildi. Sonrasında, hükümlü 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırıldı. Daha sonra çıkan 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasına uyarlama yapılması gerektiği açıklandı. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ve 101. maddeleri gereği verilen ek kararın itiraz yoluyla değil, temyiz yoluyla değerlendirilemeyeceği için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na iadesine karar verildi. Kanun maddeleri; TCK'nın 191/1-2, 62., 50., ve 191. maddesinin 7. fıkrası, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ve 101. maddeleri.

10. Ceza Dairesi 2013/1986 E. , 2017/2702 K.

"İçtihat Metni"

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Hükümlü hakkında Mahkemece 01.10.2010 tarihinde 2010/571 esas, 2010/1332 karar sayı ile TCK"nın 191/1-2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunduğu, söz konusu hükmün kesinleştirilerek infaza verildiği, infaza başlandığı, ancak hükümlünün hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereğini yerine getirmediği belirtilerek, evrakın 28.07.2011 tarihinde mahkemeye gönderildiği,
Kararın infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK"nın 191. maddesinin 7. fıkrası uyarınca daha önce hükmedilmiş olan cezanın aynen infazına karar verilmesi gerekirken, 12/06/2012 tarihinde hükümlünün TCK"nın 191/1, 62. ve 50. maddeleri uyarınca 6000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete"de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun"un 68. maddesi ile değiştirilen TCK"nın 191. maddesi ve aynı Kanun"un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun"a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülmüştür.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve 101. maddeleri uyarınca infaza yönelik olarak verilen 12.06.2012 tarih ve 2010/571 E. 2010/1332 K. sayılı ek kararın 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna değil, itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı"na İADESİNE, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi