Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/4185 Esas 2020/708 Karar Sayılı İlamı

10. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/4185
Karar No: 2020/708

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma - Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/4185 Esas 2020/708 Karar Sayılı İlamı

Özet:

Mahkeme, mahkum olan sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet kararı verilmesine ilişkin kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğine karar verdi. Bu nedenle, tedbir kararının kesinleşmediği ve mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu sonucuna vardı. Sanığın suçlaması \"Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma\"ydı ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilmişti. Karar, 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre durma kararı şeklinde olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verildi. Kanun maddeleri hakkında daha detaylı bilgi verilmedi.

10. Ceza Dairesi 2019/4185 E. , 2020/708 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARLA
İLGİLİ BİLGİLER :
Mahkeme : ...19. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın yokluğunda verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kararın CMK"nın 35/3. maddesindeki “İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.” hükmüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiği halde; hükümlü sanığa içeriği okunup anlatılmadan kararın bir suretinin hükümlü ...’a almak ve vermek suretiyle 08/05/2014 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, bu kapsamda tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı olarak verilen 03/03/2015 tarihli 2015/217 esas ve 2015/352 karar sayılı mahkûmiyet kararının ve yapılan işlemlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, sanığın 04/03/2015 tarihli temyizinin 23/01/2014 tarihli denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK"nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olmaları nedeniyle, 5271 sayılı CMK"nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.